W drugim odcinku Notacji, na który składają fragmenty archiwalnych wypowiedzi Jana Karskiego, bohater audycji skupia się na kwestii stosunku aliantów do Polski. Wspomina m.in. chłodną reakcję Lorda Selbourne’a w Wielkiej Brytanii, który wysłuchiwał jego relacji na temat dramatycznej sytuacji ludności żydowskiej w Polsce. Karski wyjaśnia, jak trudno było się przebić z komunikatami, które przygotowywał. Opisuje także poczucie bezsilności, i zupełny brak zainteresowania dramatyczną sytuacją w Polsce. Polski rząd w Londynie nie był traktowany jako sojuszniczy – po tym, jak Stalin zerwał z nim stosunki dyplomatyczne, stał się de facto balastem dla aliantów. Ich głównym celem było jak najszybsze pokonanie Niemiec, a do tego konieczna była współpraca z Armią Czerwoną.

Wykorzystane w audycji wypowiedzi Jana Karskiego zostały zarejestrowane 30 lipca 1995 roku w czasie spotkania przy warszawskim Umschlagplatz.

Jan Karski, właściwie Jan Romuald Kozielewski (1914-2000) był prawnikiem i dyplomatą, wykładowcą akademickim i emisariuszem Polskiego Państwa Podziemnego – świadkiem Holocaustu. W 1935 roku ukończył wydział prawa i dyplomację na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. W 1939 roku podjął pracę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Po ucieczce z niemieckiej niewoli w listopadzie 1939 roku dotarł do Warszawy gdzie podjął działalność konspiracyjną. Od stycznia 1940 roku uczestniczył, z ramienia Państwa Podziemnego, w misjach kurierskich do rządu polskiego, który przebywał na uchodźctwie we Francji. W ramach działalności konspiracyjnej dwukrotnie przedostał się na teren getta warszawskiego, a także do obozu przejściowego w Izbicy. Raporty z tych akcji przekazywał przedstawicielom rządu polskiego, a także, w wersji angielskiej, przedstawicielom władz alianckich. Karski wielokrotnie spotykał się z przedstawicielami koalicji antyniemieckiej, m.in. prezydentem USA Franklinem Delano Rooseveltem, apelując o podjęcie skutecznych działań celem przerwania planowej eksterminacji Żydów. Po wojnie związał się z Uniwersytetem w Georgetown w Waszyngtonie, gdzie przez 40 lat wykładał stosunki międzynarodowe i teorię komunizmu. Otrzymał najwyższe odznaczenia Polski i USA: Order Orła Białego i Medal Wolności. Za swoją działalność został uhonorowany przez Yad Vashem tytułem Sprawiedliwego Wśród Narodów Świata i otrzymał honorowe obywatelstwo Izraela.